Μυτρώ Στάγκου : Αυτή τη στιγμή προσφέρετε το καλύτερο δώρο στα παιδιά σας ... ο πανικός είναι εχθρός


Σήμερα φιλοξενούμε στο site  μας τη Μυρτώ Στάγκου ( Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη, σπούδασε Ψυχολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στη Συμβουλευτική Παιδιών κι Εφήβων στην Αγγλία (Master of Arts in Counselling for Children and Young People, University of Nottingham, UK.). Παράλληλα, εξειδικεύτηκε στην Ειδική Αγωγή στην Παιδαγωγική Σχολή του ΑΠΘ και παρακολούθησε τριετές πρόγραμμα στην Ψυχοπαθολογία και στις θεραπευτικές προσεγγίσεις της βρεφονηπιακής, παιδικής και εφηβικής ηλικίας, (ΣΥ.ΜΕ.Π.Ε.-ΑΧΕΠΑ). Ενώ, ολοκληρώνει τις σπουδές της του δεύτερου πτυχίου της, στη σχολή των Νηπιαγωγών, ΤΕΠΑΕ, Θεσσαλονίκης...Πλήρες βιογραφικό στο τέλος της συνέντευξης) η οποία θα μας δώσει κάποιες απαντήσεις που αφορούν την ψυχολογία των παιδιών που μένουν σπίτι και τον τρόπο αντιμετώπισης των συμπεριφορών που παιδιών που δύσκολα τα κρατάς εντός οικίας.

GrSp: Λόγω του κορονοϊού όλοι μας έχουμε αλλάξει τρόπο ζωής . Ακόμη και οι ποιο ενεργητικοί άνθρωποι , αυτοί που δεν μπορούν μείνουν ούτε ώρα σπίτι , μένουν εντός οικίας . Πόσο μπορεί όμως ένα παιδί να επηρεαστείτε από αυτήν την κατάσταση;

Μ.Στάγκου: Σαφώς όπως έχουν επηρεαστεί οι μεγάλοι, επηρεάζονται και τα παιδιά. Σημαντικό ρόλο στη διαχείριση της κατάστασης παίζει η ενημέρωση των παιδιών, η εξήγηση που θα τους δώσουμε για το τι συμβαίνει. Επίσης, το αναπτυξιακό στάδιο του κάθε παιδιού συμβάλλει και επηρεάζει τον τρόπο που θα επεξεργαστούν και αντιμετωπίσουν αυτήν την κατάσταση. Διαφορετικές ανάγκες, γνωστικές και αντιληπτικές ικανότητες έχει ένα παιδί προσχολικής, σχολικής και εφηβικής ηλικίας. Είναι σημαντικό να διατηρήσουμε στην καθημερινότητα τους μια ρουτίνα, μια επανάληψη, έναν προγραμματισμό, προκειμένου να υπάρχει συγκεκριμένο και προβλέψιμο πλαίσιο με οργανωμένες δραστηριότητες, συγκεκριμένες ώρες φαγητού, ύπνου και ελεύθερου χρόνου. Είναι πιθανόν να υπάρξουν εκδηλώσεις άγχους, ανησυχίας, φόβου από τα παιδιά και είναι σημαντικό να τα ακούσουμε και να δώσουμε σημασία και ουσία σε αυτό που νιώθουν. 
Παρατηρείται συχνά η έκφραση αρνητικών σκέψεων, μήπως πάθουν κάτι τα αγαπημένα τους πρόσωπα ή μήπως συμβεί κάτι άσχημο. Συνεπώς, συμπτώματα άγχους είναι πιθανόν και αναμενόμενο, θα έλεγα, να εκδηλωθούν, χρειάζεται ψυχραιμία και συζήτηση. 
Η στάση των γονέων έχει άμεσο αντίκτυπο στη συμπεριφορά των παιδιών, όσο πιο αισιόδοξοι και ήρεμοι είναι οι γονείς τόσο πιο εύκολο είναι για τα παιδιά. Αδιαμφισβήτητα, οι γονείς έχουν ένα βαρύ φορτίο και καλούνται να διαχειριστούν πολλές έγνοιες και προβλήματα που προκύπτουν. Αποφύγετε την έκθεση των παιδιών στις ειδήσεις, δυσκολεύονται να κατανοήσουν το ευρύτερο νόημα των πληροφοριών, προκαλούν αύξηση άγχους. Φροντίστε το περιβάλλον των παιδιών να είναι οργανωμένο, σταθερό και δομημένο με πρόγραμμα, όρια και όμορφες- δημιουργικές στιγμές. Ας δούμε αυτήν την κατάσταση ως μια ευκαιρία και όχι ως υποχρέωση να έρθουμε κοντά στα παιδιά και να περάσουμε εποικοδομητικό χρόνο μαζί τους.  

GrSp: Ένα παιδί το οποίο εκ φύσεως είναι ζωηρό και ζητάει συνεχώς από τους γονείς την έξοδο και τη βόλτα, δημιουργώντας μια κατάσταση συνεχόμενης γκρίνιας και ψυχολογικής πίεσης στους γονείς πως αντιμετωπίζεται;

Μ.Σταγκου: Είναι αλήθεια πως είναι δύσκολο, πρόκληση θα έλεγα, να εξηγήσεις στα παιδιά τους λόγους της απαγόρευσης και πόσον μάλλον στα παιδιά της προσχολικής ηλικίας που εμφανίζουν και τη μεγαλύτερη ανάγκη για βόλτα και εκτόνωση. Είναι λοιπόν απαραίτητο να παρθούν κάποια μέτρα πρόληψης και τι εννοώ με αυτό. Καταρχάς, να τους εξηγήσουμε με ειλικρίνεια και κατανοητό λόγο τι συμβαίνει και για ποιους λόγους πρέπει να μείνουμε μέσα, υπάρχει ένα ενδιαφέρον βιβλίο που είναι ένα καλό μέσο ενημέρωσης (https://660919d3-b85b-43c3-a3ad3de6a9d37099.filesusr.com/ugd/64c685_63d286ef487b437fb4aaa3c6ea2c01c4.pdf). 
Έπειτα, θέτουμε τα όρια και βάζουμε τους κανόνες (3-4, βασικούς κανόνες) της συμβίωσης με θετική διατύπωση (τι περιμένω να δω από το παιδί), θα μπορούσε να γίνει ως δραστηριότητα και συμμετοχή των παιδιών και δέσμευση τήρησής τους με μια υπογραφή ή δαχτυλικό αποτύπωμα π.χ. με δαχτυλομπογιά. Οι κανόνες είναι απαραίτητοι για μείωση και διαχείριση διαταρακτικών συμπεριφορών όταν υπάρχουν λογικές συνέπειες της μη τήρησης, γνωστές στα παιδιά, τίποτα δεν είναι αυτονόητο για το παιδί, οφείλουμε να του εξηγήσουμε τι χρειαζόμαστε από εκείνο. 
Επίσης, ένα ενδιαφέρον, οργανωμένο και δημιουργικό πλαίσιο προσελκύει την προσοχή των παιδιών, χρειάζονται ενασχόληση και απασχόληση. Παρόλα αυτά η εξάλειψη αρνητικών και έντονων αντιδράσεων είναι αναπόφευκτο όπως συνέβαινε στην καθημερινότητα και πριν από αυτήν την ιδιαίτερη περίοδο. Είναι χρήσιμο να διατηρήσετε την αυτοσυγκράτηση και τον αυτοέλεγχό σας, οι φωνές και οι εντάσεις διακόπτουν ενδεχομένως μια άσχημη συμπεριφορά προς το παρόν, αλλά απομακρύνουν το παιδί από το γονέα και ο εκνευρισμός μεταδίδεται. Πριν φωνάξω, ας χρησιμοποιήσω πρώτα τις παρακάτω πρακτικές, γιατί αλλιώς αναιρώ και «καίω» το τελευταίο μου «όπλο», χρειάζεται ψυχραιμία, υπομονή και χρόνος για να καταλαγιάσει το αρνητικό συναίσθημα του παιδιού: Παραμένω κοντά του, δηλώνω τη διαθεσιμότητά μου, ενώ εξηγώ ότι ο τρόπος του δεν μου άρεσε. Δείχνω κατανόηση και ακούω αυτό που προσπαθεί να μου πει. Χρησιμοποιώ έναν ήρεμο, σταθερό, βέβαιο και ξεκάθαρο τόνο φωνής και λόγο, το παιδί τότε αντιλαμβάνεται και αποδέχεται το πλαίσιο στο οποίο βρίσκεται.  Ενισχύω τη θετική του συμπεριφορά όταν επαναλαμβάνεται, ενθαρρύνω και αναγνωρίζω την προσπάθειά του (π.χ. Νίκο τι ωραία ιδέα να διαβάσεις ένα βιβλίο, χχμμμ... μου έδωσες αφορμή να πάω να βρω και για μένα ένα βιβλίο, φτάνει τόσο το κινητό).  Αποτελείτε παράδειγμα προς μίμηση, συνεπώς τα παιδιά έχουν την τάση να υιοθετούν στάσεις και συμπεριφορές των μεγάλων, ας είμαστε θετικά παραδείγματα. 

GrSp: Που πρέπει να στρέψουν την προσοχή τους οι γονείς και με ποιο τρόπο θα κάνουν σε ένα παιδί καλύτερη και πιο ευχάριστη τη διαβίωσή του εντός οικίας;

Μ.Στάγκου: Αντιλαμβάνομαι και συμπάσχω με τους γονείς που δυσκολεύονται αυτήν  την περίοδο, γιατί παράλληλα με την προφύλαξη και τη στήριξη των παιδιών τους, έχουν να διαχειριστούν και προσωπικές ανησυχίες, εκκρεμότητες, υποχρεώσεις. Η ατμόσφαιρα που θα καλλιεργηθεί στο σπίτι εξαρτάται σημαντικά από τους γονείς, είναι οι «μαέστροι», εκείνοι δίνουν το σύνθημα και το μήνυμα. Έχουν την κύρια ευθύνη για να διαμορφωθεί ένα οργανωμένο και οριοθετημένο περιβάλλον, ας εκμεταλλευτείτε την κατάσταση για να διορθώσετε λάθη του παρελθόντος, τώρα που είστε όλοι μαζί να τεθούν νέες και πιο ξεκάθαρες βάσεις. Θα τονίσω ξανά τη σημασία της ρουτίνας και καθημερινότητας, ενός σταθερού προγράμματος όσον αφορά το φαγητό, τον ύπνο και μια επαφή με τα σχολικά αντικείμενα. Σαφώς δεν είστε οι δάσκαλοι τους, όμως μπορείτε να κρατήστε μια επαφή με γραφή, ανάγνωση, αριθμητική, μέσα από παιχνίδια και δραστηριότητες (π.χ. κρεμάλα, κρυπτόλεξο, Sudoku, επιτραπέζια με το ζάρι, ανάγνωση διαλόγων εναλλάξ και δραματοποίηση κλπ). Όσον αφορά στην αλληλεπίδραση με τους εφήβους, είναι ευκαιρία για μια καλύτερη επικοινωνία σεβόμενοι πάντα και την ανάγκη για ιδιωτικότητα. 
Για να προσεγγίσω ένα παιδί και να έρθω κοντά του, πρέπει να ξέρω τι του αρέσει, να μιλάω την ίδια γλώσσα μαζί του. Ας παίξω  Fifa μαζί του, ας ψάξω ένα βίντεο για να του δείξω που μπορεί να είναι ενδιαφέρον, ας σχεδιάσω το μέλλον, να βάλλω στόχους τι θα ήθελα να κάνω, ρωτήστε τα τι τους λείπει, ποια είναι η γνώμη τους, φτιάξτε μια αθλητική εφημερίδα ή ένα περιοδικό μόδας, ένα σποτάκι, ένα βίντεο, ένα βινετοκλίπ, παίξτε taboo, scramble (μπορείτε και να το φτιάξτε μόνοι σας), καραόκε. Αξιοποιήστε λοιπόν, το διαδίκτυο, την τεχνολογία με ορθό τρόπο, δείξτε τους και ανακαλύψτε μαζί τους την προσφορά και χρησιμότητά της. 
Προτίμησα να αποφύγω τις θεωρητικές τοποθετήσεις και να μοιραστώ μαζί σας ιδέες για δημιουργικό χρόνο με τα παιδιά σας όλων των ηλικιών. Αυτή τη στιγμή προσφέρετε το καλύτερο δώρο στα παιδιά σας, το χρόνο μαζί σας, ας μην μετατραπεί αυτή η ευκαιρία σε εφιάλτη. Για να γίνει αυτό, συμμετέχω, συναναστρέφομαι μαζί τους, περνάω συγκεκριμένο αλλά εποικοδομητικό χρόνο μαζί τους, διαχειρίζομαι τα δικά μου συναισθήματα και σκέψεις χωρίς να τα προβάλλω στα παιδιά, φροντίζω τον εαυτό μου. Σεβασμός, αλληλοκατανόηση, συνεργασία, επικοινωνία, ειλικρίνεια, ψυχραιμία και αυτοσυγκράτηση είναι κάποιες λέξεις κλειδιά για ένα ήρεμο και όμορφο περιβάλλον.   

GrSp: Πολλά παιδιά χρησιμοποιούν, λογικά σε υπέρμετρο βαθμό πλέον υπολογιστές και τάμπλετ , αφού πλέον εκτός από η διασκέδαση τους κάνουν χρήση των συσκευών και για διδακτικούς σκοπούς . Τι κάνουμε σε αυτήν την περίπτωση; 

Μ.Στάγκου : Αυτές τις στιγμές η χρήση της οθόνης είναι μια εύκολη λύση. Σαφώς είναι αναπόφευκτη και απαραίτητη η χρήση της τεχνολογίας, αρκεί να υπάρχει μέτρο, ισορροπία και συγκεκριμένος χρόνος  και λόγος που χρησιμοποιείται. Είναι πιθανόν κάτω από αυτές τις συνθήκες, ένα παιδί να παρασυρθεί και να κάνει κατάχρηση των ηλεκτρονικών, συνεπώς είναι αυξημένος ο βαθμός επικινδυνότητας για εμφάνιση εθιστικών συμπτωμάτων (έλλειψη ευχαρίστησης για οτιδήποτε άλλο, αλλαγή συμπεριφοράς κλπ). Είναι σημαντικό να υπάρχει συγκεκριμένη ώρα και διάρκεια της ημέρας για χρήση αυτών των συσκευών μετά από συμφωνία με το παιδί. Επίσης, παρατηρείται ότι το παιδί δείχνει ενδιαφέρον σε άλλες εναλλακτικές και διαφορετικές δραστηριότητες, αρκεί να τα κινητοποιήσουμε. Επιτραπέζια παιχνίδια, παζλ, μαγειρική, χορός, μουσική, κατασκευές, ζωγραφική, είναι μερικές ευχάριστες δραστηριότητες για τα παιδιά και όταν συμμετέχουν οι γονείς σε αυτές, τότε τα παιδιά ανταποκρίνονται εύκολα. Θα σας πρότεινα να φτιάξετε ένα πλάνο καθημερινότητας όπου το παιδί θα ξέρει πότε και πόση ώρα οι γονείς θα ασχοληθούν μαζί του. Τέλος, κάτι που φαντάζομαι έχει ήδη επισημανθεί πολλές φορές, όταν η μαμά ή ο μπαμπάς είναι συνέχεια με το τάμπλετ, τότε και το παιδί θα ζητάει το ίδιο. Μαθαίνω και εκπαιδεύω το παιδί μου πώς να χρησιμοποιεί την οθόνη προς όφελος του με εποπτεία και παρακολούθηση (μπείτε και εσείς να δείτε ποιος είναι εκείνος ο youtuber που αναφέρει, θα σας βοηθήσει να έρθετε πιο κοντά, να το γνωρίσετε καλύτερα). 

GrSp:. Η διατροφή και η άσκηση εντός οικίας, παίζουν κάποιο ρόλο στην ψυχολογία του παιδιού;

Μ.Στάγκου: Ναι, η διατροφή και άσκηση παίζουν σημαντικό ρόλο στην ψυχική υγεία του παιδιού, καθώς είναι τα μέσα που «τρέφουν» τον οργανισμό μας. Οπότε θα πρέπει να υπάρχει μια ισορροπημένη και υγιεινή διατροφή (φρούτα, λαχανικά κλπ) στην καθημερινότητα με ελαφριά και συχνά γεύματα, μικρών ποσοτήτων. Βέβαια αυτό το κομμάτι αποτελεί αρμοδιότητα ενός διατροφολόγου, θα εστιάσω όμως στα κίνητρα και σε τρόπους πειθούς για να εξασφαλίσουμε τη συνεργασία των παιδιών. Επιτρέπω το παιδί να συμμετάσχει στο μαγείρεμα, με ευθύνες που του αντιστοιχούν, του δίνω αρμοδιότητες σε σχέση με την τελετουργία του φαγητού, ας πούμε ότι θα είναι ο «σερβιτόρος». Μια ιδέα θα μπορούσε να είναι κάθε φορά να «επισκέπτεστε ένα διαφορετικό εστιατόριο», ας πούμε σήμερα θα πάμε σε Ιταλικό εστιατόριο και θα φάμε μακαρόνια με κιμά, στην Ιταλία λέγεται Bolognese,  και έτσι με αφορμή το φαγητό μπορείτε να κάνετε μια οργανωμένη δραστηριότητα και να το εμπλουτίσετε (ταξίδι στην Ιταλία, γνωριμία με την κουλτούρα, εικόνες πόλεων στο διαδίκτυο κλπ). Έτσι, το παιδί κινητοποιείται και όταν όλη η οικογένεια έχει κάποιο ρόλο,  εξασφαλίζεται η συνεργασία μεταξύ τους, δένονται μεταξύ τους, υπάρχει αλληλεπίδραση και καλλιεργούνται όμορφες αναμνήσεις.  
 Όσον αφορά στη γυμναστική και άσκηση, είναι εξίσου σημαντικές δράσεις και συμβάλλουν στην ψυχική υγεία μικρών και μεγάλων. Πάλι μέσα από το παιχνίδι και μια ιστορία θα μπορούσαμε να κινητοποιήσουμε κυρίως τα παιδιά νηπιακής ηλικίας να εξασκηθούν αλλά και τους μεγάλους, βλέποντας ένα βίντεο με γυμναστική ή χρησιμοποιώντας μια κονσόλα  (Wii). Θα μπορούσατε να φτιάξετε ένα οργανωμένο και ασφαλές πεδίο δράσης με μαξιλάρια, χαμηλά έπιπλα όπου τα παιδιά ας πούμε θα μπορούσαν να περάσουν κάτω από καρέκλες, ζικ-ζακ, μουσικές καρέκλες, bowling, μπάλες από αλουμινόχαρτο και σουτ σε έναν κάδο, ξαπλωμένοι να πιάνουν με τα πόδια ένα κουκλάκι και να το τοποθετούν σε μια λεκάνη που είναι πίσω από το κεφάλι τους. Για να βοηθήσω λίγο στον ενδεχόμενο σχεδιασμό δραστηριοτήτων, όσον αφορά την κινητικότητα των παιδιών, μας ενδιαφέρουν δυο τομείς, η λεπτή και η αδρή κινητικότητα. Λεπτή είναι εκείνη που αφορά τα χέρια (απλή εξήγηση), ενώ αδρή την κίνηση όλου του σώματος (πηδηματάκια, επιτόπου τρέξιμο, σύρσιμο στο έδαφος π.χ. να περάσουν από λαβύρινθο με καρέκλες, να μιμηθούν ένα ζώο, σουτ με αυτοσχέδιες μπάλες σε ένα καλάθι, χρήση μπάλα πιλάτες, στεφάνια, λάστιχο, κορδέλες- ρυθμική, twister ). Είναι σημαντικό να εντάξουμε την άσκηση στην καθημερινότητα, συμβάλλει στην  ευεξία και στην καλύτερη διάθεση. Ακούστε τα παιδιά, έχουν ιδέες, εμπιστευτείτε το διαδίκτυο και δείξτε τους τη θετική πλευρά χρήσης του, αφήστε την ευρηματικότητα και φαντασία σας ελεύθερη. Ας σκεφτούμε και ας χρησιμοποιήσουμε το περιβάλλον του σπιτιού με τρόπο που μπορεί να μας βοηθήσει και όχι ως εγκλωβισμό. 

GrSp:  Κάποια στιγμή και εφ όσον έχει περάσει αυτή η δοκιμασία και όλοι μας έχουμε συνηθίσει πλέον για  κάποιο χρονικό διάστημα έναν τρόπο ζωής , θα πρέπει να επιστρέψουμε στην κανονικότητα. Πως θεωρείτε πως πρέπει να γίνει αυτή η διαδικασία;

Μ.Σταγκου: Σημαντικό ρόλο σε αυτήν την περίοδο που διανύουμε είναι η φιλοσοφία και ο τρόπος που θα διαλέξουμε να δούμε τα πράγματα. Συγκεκριμένα, αν εστιάσουμε στις δυνατότητες και επιλογές που έχουμε μέσα στο σπίτι και στη θετική πλευρά αυτής της απόφασης, θα μπορέσουμε να διαχειριστούμε τον εγκλεισμό με μια αισιοδοξία και ανακούφιση. Αν θεωρήσουμε ότι είμαστε φυλακισμένοι μέσα στο ίδιο μας το σπίτι, «τότε κάτι δεν πάει καλά» και έχει πολλές προεκτάσεις αυτή η φράση. Έτσι λοιπόν, επιτρέπω τη δημιουργική πλευρά του εγκεφάλου μου να ενεργοποιηθεί και να μου δώσει όμορφες ιδέες, όλοι έχουμε αυτήν τη δυνατότητα αρκεί να το επιτρέψουμε. Ας μην αφήσουμε τον εαυτό μας να εγκλωβιστεί στη μιζέρια και ας επικεντρωθούμε στις θετικές συνέπειες αυτής της κατάστασης. 
Διατηρήστε τη ρουτίνα στην καθημερινή ζωή, θα βοηθήσει τόσο τους γονείς όσο και τα παιδιά να επανέλθουν στην κανονικότητα, όταν θα λήξει αυτή η καραντίνα. Ας αξιοποιήσουμε αυτήν τη φάση, ως μια εμπειρία διδαχής και όταν εξέλθουμε από αυτό να είμαστε καλύτεροι, πιο δυνατοί. Μικροί και μεγάλοι γνωρίζουν καλύτερα τον εαυτό τους, τις αντοχές, τα όρια τους, τις αδυναμίες και ικανότητες τους, ας εκμεταλλευτούμε τη συνθήκη αυτή και ας βγούμε πιο «πλούσιοι» πνευματικά από αυτήν την ιστορία. 
Είναι βέβαιο ότι ο καθένας θα χρειαστεί το δικό του χρόνο αναπροσαρμογής στα νέα δεδομένα, γιατί τίποτα δεν θα είναι όπως πριν, αλλά δεν ξέρουμε και πώς θα είναι. Επομένως, χτίστε και καλλιεργείστε τα δικά σας εφόδια και το δικό σας δυναμικό, προκειμένου να τα αξιοποιήσετε στο άμεσο μέλλον. Το ίδιο συμβαίνει και σε ένα παιδί, μαθαίνει από αυτήν την κατάσταση, αρκεί το περιβάλλον να είναι υποστηρικτικό, οργανωμένο, προβλέψιμο, ασφαλές και ήρεμο, με σεβασμό ο ένας στον άλλον. 
Ο πανικός είναι εχθρός, εξοπλιζόμαστε με υπομονή και εμπιστοσύνη στον εαυτό μας για να βγούμε όσο γίνεται πιο αλώβητοι. Μάθετε από το παρελθόν, εστιάστε στο παρόν και ονειρευτείτε για το μέλλον. Όσο περνάει από το χέρι μας, εμείς ορίζουμε τη ζωή μας και αυτές τις ώρες αντιλαμβανόμαστε το πολύτιμο αγαθό της υγείας. Γι’ αυτό ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ και αξιοποιούμε τις ευκαιρίες που έχουμε, μέχρι να μπούμε και πάλι στους παλιούς μας ρυθμούς. Άλλωστε ο χρόνος παραμονής στο σπίτι θα είναι πολύ πιο σύντομος σε σχέση με τον χρόνο που έχουμε περάσει στην παλιά μας ζωή, επομένως η δύναμη της συνήθειας αλλά και η προσαρμοστική ικανότητα του ανθρώπου είναι δυο σημαντικά εργαλεία. 




Βιογραφικό : Μυρτώ Στάγκου

Η Μυρτώ Στάγκου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη, σπούδασε Ψυχολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στη Συμβουλευτική Παιδιών κι Εφήβων στην Αγγλία (Master of Arts in Counselling for Children and Young People, University of Nottingham, UK.). Παράλληλα, εξειδικεύτηκε στην Ειδική Αγωγή στην Παιδαγωγική Σχολή του ΑΠΘ και παρακολούθησε τριετές πρόγραμμα στην Ψυχοπαθολογία και στις θεραπευτικές προσεγγίσεις της βρεφονηπιακής, παιδικής και εφηβικής ηλικίας, (ΣΥ.ΜΕ.Π.Ε.-ΑΧΕΠΑ). Ενώ, ολοκληρώνει τις σπουδές της του δεύτερου πτυχίου της, στη σχολή των Νηπιαγωγών, ΤΕΠΑΕ, Θεσσαλονίκης.

Εργάστηκε ως Σχολική Ψυχολόγος σε δημοτικά σχολεία της Αγγλίας και της Θεσσαλονίκης, ως ψυχολόγος-ειδική σύμβουλος της ομάδας JUVENTUS/Aνατόλια και ως συντονίστρια των Σχολών Γονέων του Δήμου Θεσσαλονίκης και του 1ου Δημοτικού Σχολείου Θεσ/νίκης. Ειδικεύεται στην ειδική αγωγή και κυρίως στο αυτιστικό φάσμα και στις μαθησιακές δυσκολίες.

Ως ειδική παιδαγωγός, έχει συνεργαστεί με τα σχολεία English Kindergarten Mandoulides και Pinewood Elementary School. Εδώ και 8 χρόνια ιδιωτεύει, παρέχοντας ατομική και ομαδική συμβουλευτική σε παιδιά, εφήβους και στις οικογένειες τους, ενώ παράλληλα συμμετείχε σε πρόγραμμα της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τη  στήριξη και την κοινωνική ένταξη των προσφύγων. Είναι εξωτερικός συνεργάτης της ΒΙΟΚΛΙΝΙΚΗΣ Θεσσαλονίκης συντονίζοντας ομάδες εγκύων και του παιδικού σταθμού IMAGINE στον Εύοσμο καθώς επίσης και των εκπαιδευτηρίων ΑΝΔΡΕΑΔΗ στο Ωραιόκαστρο. Τέλος, για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά, συνεργάζεται με τις ακαδημίες του Αθλητικού-Πολιτιστικού Συλλόγου ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ, οργανώνοντας και συντονίζοντας την ψυχοκοινωνική υπηρεσία της ομάδας και του τμήματος ειδικής αγωγής.

Στοιχεία επικοινωνίας: 
Διεύθυνση: Αγίας Σοφίας 46, 6ος όροφος
Τηλ:             6947940512
Email:          myrto.stagkou@gmail.com
Facebook:  Psychologist-Μυρτώ Στάγκου